English versionNie karabinem, nie ulotką, myśmy nie mieli nic, ja miałem bęben i to pożyczony, ale zaraziliśmy jazzem całą młodzież i w ten sposób protestowaliśmy, to był nasz sprzeciw przeciwko temu zakichanemu systemowi - mówi jeden z bohaterów filmu dokumentalnego »Na zawsze Melomani«”. W czasach stalinowskich jawnie zwalczano tzw. reakcyjną muzykę, a jej twórcom groziły represje. Od 1956 r.nastąpiła stopniowa liberalizacja, ale władze komunistyczne wciąż decydowały kto, co i kiedy będzie grał, a erozja systemu socjalistycznego trwała kolejne dziesięciolecia. 13 czerwca 1967 r. odbył się w Polsce pierwszy koncert „The Rolling Stones”. Zdaniem wielu historyków był on jednym ze źródeł buntu młodzieży w marcu 1968 r. Młodzież szukała przestrzeni do wyrażenia swojego sprzeciwu na otaczająca ją szarzyznę PRL. Jeszcze wcześniej, bo w sierpniu 1956 r. odbył się w Sopocie I Międzynarodowy Festiwal Jazzowy, który utorował drogę muzyce alternatywnej, gdzie młode pokolenie artystów wyrażało swój sprzeciw wobec systemu totalitarnego i pośrednio angażowało do działań także starsze pokolenie muzyków.
W sześciu – piętnastominutowych odcinakach – poznasz historię łódzkich zespołów muzycznych i zrozumiesz kontekst ogólnopolskich wydarzeń w dobie PRL. Usłyszysz fragmenty utworów, które wybrali i omówili eksperci. Historia to nie tylko daty, bitwy i wydarzenia, ale także zmieniająca się kultura, gdzie muzyka jest niemniej ważnym orężem, a jej słowa mogą zagrzewać do ulicznych protestów lub być kolportowane jako nielegalne ulotki.