Po wybuchu II wojny światowej w Warszawie nastąpił znaczący wzrost praktyk religijnych. Nieustanne niebezpieczeństwo śmierci rodziło potrzebę życia sakramentalnego. Pragnienie opieki Bożej pogłębiło się podczas Powstania Warszawskiego. Wówczas posługę pełnili kapłani o zróżnicowanym doświadczeniu duszpasterskim i konspiracyjnym. Byli wśród nich zaprzysiężeni członkowie Armii Krajowej. Zadania kapelana wypełniali także pracujący na terenie stolicy księża diecezjalni i zakonni.
Bez względu na odmienność kapłańskiej drogi otaczali duchową opieką żołnierzy i ludność cywilną. Ich wiara i odwaga stanowiły pokrzepienie w walce o wolność oraz pomagały znosić trudy codzienności.
Ekspozycja opowiada o roli duchownych katolickich w Powstaniu Warszawskim. Upamiętnia wszystkich kapelanów zrywu 1944 r. Dokładniej przedstawia losy kilkunastu postaci, m.in.: ks. Tadeusza Jachimowskiego, ks. Stefana Kowalczyka, bł. kard. Stefana Wyszyńskiego, bł. o. Michała Czartoryskiego, bł. ks. Józefa Stanka, ks. Jana Ziei oraz związanych z Łodzią Sługi Bożego ks. Tadeusza Burzyńskiego i o. Tomasza Rostworowskiego.
